ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ἡ ἀξία τῆς ψυχῆς

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Σεπτεμβρίου 2017, μετά τὴν ὕψωση τοῦ Τιμ. Σταυροῦ (Μάρκ. η΄ 34 - θ΄ 1)

«Τί ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχήν αὐτοῦ;»

Σήμερα εἶναι Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας ἀκούσαμε ὅτι ὅποιος θέλει νὰ γίνει ἀληθινὸς μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὀφείλει νὰ Τὸν ἀκολουθήσει μὲ ἀπόφαση σταυρικοῦ θανάτου. Ἀκούγεται σκληρὸς ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Κυρίου, παρακάτω ὅμως ὁ Ἴδιος δίνει ἐξηγήσεις. Λέει δηλαδή: Τί θὰ ὠφελήσει τὸν ἄνθρωπο ἐὰν κερδίσει τὸν κόσμο ὅλο, ἀλλὰ στὸ τέλος χάσει τὴν ψυχή του; Ἂς δοῦμε λοιπὸν πολὺ σύντομα ποιὰ εἶναι ἡ ἀξία τῆς ψυχῆς καὶ τί σημασία ἔχει αὐτὸ γιὰ τὴ ζωή μας.

1. Ἡ ἀνεκτίμητη ἀξία τῆς ψυχῆς
«Ζῌ ΕΝ ΕΜΟΙ ΧΡΙΣΤΟΣ»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Μετὰ τὴν Ὕψωσιν: Γαλ. β΄ 16-20

1. Η ΙΣΧΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

   Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Κυρια­κῆς μετὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τι­μίου Σταυροῦ, ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπο­λο­γεῖται ἀπέναντι σὲ πολλοὺς Ἰουδαί­-ους ἐπικριτές του, οἱ ὁποῖοι τὸν κατηγο­ροῦσαν ὅτι ἐγκατέλειψε τὸν ἰουδαϊκὸ νό­μο. Καὶ λέει:
   Ἐπειδὴ μάθαμε ἀπὸ τὴν προσωπική μας πείρα ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ σω­θεῖ μὲ τὴν τήρηση τῶν διατάξεων­ τοῦ μω­­­σαϊκοῦ νόμου ἀλλὰ μόνο μὲ τὴν πίστη­ στὸν Ἰησοῦ Χριστό, κι ἐμεῖς πιστεύσαμε σ’ Αὐτὸν γιὰ νὰ σωθοῦμε ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου. ­Διότι, ὅπως ἀναφέρεται στοὺς Ψαλμούς, μὲ τὰ ἔργα τοῦ νόμου δὲν θὰ σωθεῖ κανέ­νας ἄνθρωπος. Ἀλλὰ ἐὰν ὑποθέσουμε ὅτι ἡ τήρηση τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου εἶναι ἐπι­βεβλημένη καὶ συνεπῶς ἐμεῖς ποὺ τὸν ἀ­­­φήσαμε ἁμαρ­τήσαμε, τότε γεννιέται τὸ ἄ­­­­τοπο ἐρώτημα:
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ

(Μρ. 8, 34 - 9, 1)

Σή­με­ρα, τὴν Κυ­ρι­α­κὴ με­τὰ τὴν Ὕ­ψω­ση τοῦ Τι­μί­ου Σταυ­ροῦ, στὸ εὐ­αγ­γε­λι­κὸ ἀ­νά­γνω­σμα ὁ Κύ­ρι­ος μᾶς κα­λεῖ νὰ ση­κώ­σου­με μὲ πί­στη τὸν δι­κό μας σταυ­ρό. «Ἐ­κεῖ­νος ποὺ θέ­λει νὰ εἶ­ναι πι­στὸς μα­θη­τὴς καὶ ἀ­κό­λου­θός μου», μᾶς λέ­γει ὁ Κύ­ρι­ος, «ἂς ἀ­παρ­νη­θεῖ τὸν ἁ­μαρ­τω­λὸ ἑ­αυ­τό του καὶ ἂς ση­κώ­σει τὸν προ­σω­πι­κό του σταυ­ρό, ἀ­γω­νι­ζό­με­νος κα­τὰ τῶν δυ­σκο­λι­ῶν, τῶν δυ­σχε­ρει­ῶν, τῶν πει­ρα­σμῶν, τῶν ἀ­σθε­νει­ῶν. Δι­ό­τι, ὅ­ποιος θέ­λει νὰ σώ­σει τὴν πρό­σκαι­ρη ζω­ή του, θὰ χά­σει τὴν αἰ­ώ­νι­ο. Ὅ­ποιος ὅ­μως θυ­σι­ά­σει, ἀ­φι­ε­ρώ­νον­τας, τὴ ζω­ή του γιὰ μέ­να καὶ τὸ Εὐ­αγ­γέ­λι­ό μου, αὐ­τὸς θὰ σώ­σει τὴν ψυ­χή του καὶ θὰ κερ­δί­σει τὴ μα­κα­ρι­ό­τη­τα τοῦ πα­ρα­δεί­σου».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
Απόστολος: Γαλ. β΄ 16-20
Ευαγγέλιο: Μαρκ. η΄ 34-θ΄1
17 Σεπτεμβρίου 2017

Κυριακή μετά τη μεγάλη Δεσποτική εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού η σημερινή, αγαπητοί μου αδελφοί, και η Αγία μας Εκκλησία, μας διακρατεί στο εορταστικό κλίμα της μεγάλης εκείνης εορτής. 
Τόσο οι μεθέορτοι ύμνοι όσο και τα αναγνώσματα περιφέρονται γύρω από τον Σταυρό του Κυρίου τον οποίο ο ίδιος ο Κύριος μας καλεί, όσοι θα τον ακολουθήσουμε, με την ελεύθερη βούλησή μας με την οποία είμαστε προικισμένοι, «όστις θέλει…», να αναλάβουμε το βάρος του διωγμού, των θλίψεων, του μαρτυρίου, ακόμα και του θανάτου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 – ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ

 (Μαρκ. η΄34- θ΄1), (Γαλ. β΄16-20)

Σωτήρια απάρνηση

«Απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού…»

Η εφιαλτική κρίση που ζώνει σε όλα τα επίπεδα το σημερινό κόσμο και η οποία δεν είναι μόνο οικονομική, όπως καθημερινά διαπιστώνουμε στο βάθος της, αφήνει ένα παγερό αίσθημα ανασφάλειας να περιλούζει το σημερινό άνθρωπο, ο οποίος αισθάνεται φοβερά αδύναμος και προδομένος από κοσμικά συστήματα και ιδεολογίες, που τόσο ασφυκτικά τον κυκλώνουν. Η κρίση αυτή αποκαλύπτει τελικά την αδυναμία του. Και ας νόμιζε για τόσα χρόνια ότι μπορούσε να είναι παντοδύναμος, με το αίσθημα της υπερηφάνειας και της αλαζονείας να είναι διάχυτο σε όλες τις δραστηριότητές του αλλά και γενικότερα στη στάση που διαμόρφωνε σε όλο το πλέγμα των σχέσεών του: με τον Θεό, το συνάνθρωπο, αλλά και με την κτίση ολόκληρη.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ – 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

(Μρ. η΄ 34 – θ΄ 1)

«Ὅστις  θέλει ὀπίσω  μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω
ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ,  καὶ ἀκολουθείτω μοι».

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοὶ  ἀδελφοί, δὲν ἦταν κοσμικὸς ἄρχοντας οὔτε σοφὸς δάσκαλος μὲ τήν   κοσμικὴ ἔννοια. Ἦταν καὶ εἶναι ὁ Μοναδικὸς Μέγας Διδάσκαλος. Εἶναι ὁ  Λυτρωτὴς καὶ Θεός. Δὲν δίδαξε στοὺς ἀνθρώπους κοινωνικὰ συστήματα, ἀλλὰ ὅσα δίδαξε ἦταν ὁ  Αἰώνιος Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ πλήρης καὶ τέλεια ἀλήθεια. Γι’ αὐτὸ ὅταν μιλάει γιὰ τήν ἐφαρμογὴ τῆς Εὐαγγελικῆς ἀλήθειας  σὲ ἐκείνους  ποὺ θέλουν νὰ εἶναι μαθηταὶ Του, εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματικὸς καὶ σὲ ὅσα λέει δὲν χωράει συμβιβασμός.
Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017 (ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ) (Μάρκ. η’ 34-38, θ’ 1)

          Στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ Κύριος μᾶς ἀποκαλύπτει τήν ἀνεκτίμητη ἀξία τῆς ψυχῆς μας μέ ἕνα καίριο ἐρώτημα: «Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον, καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;». Καί τί μπορεῖ νά δώσει κανείς ἀντάλλαγμα, γιά νά ἐξαγοράσει τήν ψυχή του ἀπό τήν αἰώνια κόλαση; Καί ἀπαντᾶ: Τίποτε ἀπολύτως. Διότι, ἐάν χάσει κανείς τήν ψυχή του, χάνει τή σωτηρία του, χάνει τό Θεό του, χάνει τά πάντα.

           Ἄς προσπαθήσουμε λοιπόν νά κατανοήσουμε τήν ἀνυπολόγιστη ἀξία τῆς ψυχῆς καί τήν φροντίδα πού θά πρέπει νά δείξουμε γι’ αὐτήν.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΚΕΡΔΗ ΖΗΜΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ»

Καθώς «ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας», ὁ Τίμιος Σταυρός, εἶναι ἀκόμη ὑψωμένος στό κέντρο τῶν ναῶν μας, καθώς ἡ Ἐκκλησία μας ἀκόμη πανηγυρίζει τήν Παγκόσμια «Ὕψωσή του, καθώς δέν χορταίνουμε νά ἐνατενίζουμε τό ὄργανο πού ἀπό μέσο θανάτου καί ἐξουθένωσης ἔγινε σύμβολο δύναμης καί δόξας, ἔρχεται ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή νά μᾶς ὑπενθυμίσει ἕνα λόγο τοῦ Κυρίου, ὄχι ἁπλῶς ἐκφραστικό, ἀλλά τόσο κατηγορηματικό, ὥστε νά ἀγγίζει τά ὅρια τῆς πρόκλησης.
ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017-ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ 
Α ΚΑΤΕΛΥΣΑ, ΤΑΥΤΑ ΠΑΛΙΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩ 

  Πόσες φορές στη ζωή μας, αγαπητοί μου αδελφοί, αυτά που έχουμε πάρει απόφαση να γκρεμίσουμε τα ξαναβάζουμε στη θέση τους, τα οικοδομούμε και πάλι (Γαλ. 2, 18); Ο άνθρωπος δύσκολα αποχωρίζεται σημεία του χαρακτήρα του, επιλογές του, σχέσεις του. Ακόμη και αν διαπιστώνει ότι τον οδηγούν σε αδιέξοδα στη ζωή του, του είναι δύσκολο να αλλάξει. Οι εμμονές αυτές έχουν ως αιτία τους το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι εγωιστής. Ότι δεν θέλει να παραδεχθεί τα όποια σφάλματα ή αδυναμίες του και πάντοτε προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αρνητικά που του συμβαίνουν αποδίδοντάς τα όχι στον εαυτό του, αλλά στους άλλους. Κι αυτό διότι ο άνθρωπος φοβάται, φανερά ή αφανώς, ότι αν αποχωριστεί τις αδυναμίες του, τις συμπεριφορές που πληγώνουν τους άλλους, τις σχέσεις του, αν αρνηθεί τις επιλογές που έκανε, τότε θα καταρρεύσει, δεν θα μπορεί να διαχειριστεί την πορεία του εαυτού του, με αποτέλεσμα να μην έχει νόημα η ζωή του.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Τα μηνύματα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη, Πρωτοσυγκέλλου Ι.Μ. Φωκίδος

Αδελφοί μου σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, η αγία Εκκλησία μας τιμά και δοξάζει τον Τίμιο Σταυρό. Σήμερα όλη την ημέρα οι πιστοί ψάλλουμε «τόν Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνούμεν καί τήν ἁγίαν σου Ἀνάσταση ὑμνοῦμε καί δοξάζουμε». Σήμερα οι πιστοί αναφωνούμε ότι: «διά τοῦ Σταυροῦ ἦλθε χαρά ἐν ὅλω τῶ κόσμω».
''Μη τοίνυν επαισχυνθής τοσούτον αγαθόν''

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

«Σήμερον προέρχεται ο Σταυρός του Κυρίου και πιστοί εισδέχονται αυτόν εκ πόθου και λαμβάνουσιν ιάματα ψυχής τε και σώματος και πάσης μαλακίας. Αυτόν ασπασώμεθα τη χαρά και τω φόβω· φόβω δια την αμαρτίαν, ως ανάξιοι όντες· χαρά δε δια την σωτηρίαν, ην παρέχει τω κόσμω, ο εν αυτώ προσπαγείς Χριστός»1.
''Ο Λόγος ο του Σταυρού ... ημίν δύναμις Θεού εστι'' (Α' Κορ.1,17)

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου - Καθηγητού

Η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας.

Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από αυτόν.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Κυριακή πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην, ὁμιλία κζ΄
 Κυριακή πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
(Ἰωάν. γ΄, 13-17)

 Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ὅ,τι εἶπα πολλὲς φορές, αὐτὸ θὰ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, καὶ δὲ θὰ παύσω νὰ τὸ λέγω.  Ποιὸ εἶναι τοῦτο; Ὅταν εἶναι ὁ Χριστὸς ν’ ἀνακοινώση ὑψηλὲς ἀλήθειες συγκρατεῖ πολλὲς φορὲς τὸν ἑαυτό του ἐξ αἰτίας τῆς ἀδυναμίας τῶν ἀκροατῶν του. Δὲν εἶναι πάντα ὁ λόγος του ἀντάξιος τῆς μεγαλωσύνης του, πιὸ συνηθισμένο εἶναι νὰ συγκατεβαίνη. Γιατὶ τὸ ὑψηλὸ καὶ μεγάλο καὶ μιὰ φορὰ νὰ εἰπωθῆ φτάνει νὰ παραστήση τὴν ἀξία του, ὅσο εἶναι δυνατὸ σ’ ἐμᾶς νὰ συλλάβωμε μὲ τὴν ἀκοή. Τὰ ἁπλούστερα ὅμως, ποὺ πλησιάζουν στὸ διανοητικὸ ἐπίπεδο τῶν ἀκροατῶν, ἄν δὲν ἐλέγονταν ἀδιάκοπα, δὲ θὰ κατακτοῦσαν γρήγορα τὸν ἀκροατὴ ποὺ ρέπει στὴ γῆ.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
Θεοφάνους  Επισκόπου Ταυρομενίας του Κεραμέως
Ομιλία εις την Κυριακήν προ της Υψώσεως του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού
Ελάτε σήμερα, ω θεοφιλεστάτη συνάθροισις, ας εορτάσομε τα προεόρτια της ανυψώσεως του ζωηφόρου Σταυρού. Αντηχεί στην ακοή μου η θεσπεσία φωνή του Ευαγγελίου, η οποία προσφωνεί το σταυρικό μυστήριο θέτοντας ως υπόδειγμα το χάλκινο όφι που είχαν κρεμάσει στο ξύλο οι Ισραηλίτες. Και μου γίνονται τα αναγνώσματα προμηνύματα και προκηρύγματα της προσκυνήσεως του Σταυρού.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
(Ἰω. 3, 13-17)
Πῶς προσεγγίζομε τόν Θεό
Τό Εὐαγγέλιο πού ἀκούσαμε σήμερα παρότι πολύ σύντομο, μᾶς μιλᾶ γιά τήν αἰώνια ζωή μέ τόν πιό ρεαλιστικό καί ὠμό τρόπο.
Ἀλλά σάν τί τάχα νά εἶναι αὐτή ἡ αἰώνια ζωή;
Ἡ ἀπάντηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι: «Ἁπλῶς μιά συνέχεια τῆς ζωῆς».
Συνέχεια ὑπάρχει καί πρός τά κάτω. Καί ὁριζόντια. Συνέχεια (πρός τά κάτω) εἶναι νά πάει κανείς σέ μιά χειρότερη κατάσταση ἀπό αὐτή πού ὑπάρχει ἐδῶ, καί λέγεται κόλαση καί ἀπώλεια. Οὔτε νά τήν θυμᾶται κανείς τέτοια κατάσταση, ὅπως δέν θέλομε νά θυμόμαστε ὅτι εἶναι δυνατόν στήν ἐπίγεια ζωή μας, νά καταντήσομε σέ μιά κατάσταση χειρότερη ἀπό αὐτή στήν ὁποία τώρα βρισκόμαστε. Γιατί εἶναι δυστυχία.
 Ὄπλον καὶ φάρμακον!
«Καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῶ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου».
Κυρικακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
(Ἰωάν. γ΄ 13-17)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Μὲ ἱερὸν ρῖγος θὰ προσκυνήσωμεν αὔριον, ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, τὸν Σταυρὸν τοῦ Κυρίου. Θὰ ὑψωθῇ καὶ πάλιν ἐν μέσῳ τῆς αἱματοβαμμένης γῆς ὡς σύμβολον σωτηρίας καὶ λυτρώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὸν θάνατον τῆς ἁμαρτίας. Αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ἀλήθεια ἀναπηδᾷ ἀπὸ τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ὑπενθυμίζει ἕνα καταπληκτικὸν γεγονός, ποὺ συνέβη 1500 ὁλόκληρα χρόνια πρὶν ὑψωθῇ ὁ Σταυρὸς εἰς τὸν Γολγοθᾶν. Ἄς μελετήσωμεν, λοιπόν, αὐτὸ τὸ γεγονός, διότι ἔχει πολλὰ νὰ μᾶς διδάξῃ.
Ἀπόδειξη ἄπειρης ἀγάπης

Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Σεπτεμβρίου 2017, πρὸ τῆς Ὑψώσεως (Ἰω. γ΄ 13-17)

«Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν»

Καθὼς πλησιάζει ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ ἀναλογιστοῦμε τὴν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτὴ κορυφώθηκε μὲ τὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Σ’ αὐτὴ τὴ θεϊκὴ ἀγάπη ἀναφέρεται ὁ Κύριος μὲ ἕνα συγκλονιστικὸ λόγο του, ποὺ ἀκοῦμε στὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο: «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν». Τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦσαν στὴν ἁμαρτία, ­ὥ­­­στε γιὰ τὴ σωτηρία τους παρέδωσε σὲ θάνατο τὸν μονάκριβο υἱό του.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Πρὸ τῆς ὑψώσεως: Γαλ. ϛ΄ 11-18

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑ

1. ΚΑΥΧΗΣΗ ΣΤΑΥΡΟΥ

   Δέστε μὲ πόσο μεγάλα γράμματα σᾶς ἔγραψα μὲ τὸ ἴδιο μου τὸ χέρι, λέγει στοὺς Γαλάτας ὁ ἀπόστολος Παῦλος. ῞Οσοι θέλουν νὰ ἀρέσουν σὲ ἀνθρώπους γιὰ πράγματα ποὺ ἀναφέρονται στὴν σάρκα, αὐτοὶ σᾶς παρακινοῦν καὶ σᾶς παραπείθουν νὰ περιτέμνεσθε, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴν καταδιώκωνται ἀπὸ τοὺς ᾿Ιουδαίους γιὰ τὸ κήρυγμα τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ. Οὔτε ὅμως κι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν περιτμηθῆ, τηροῦν τὶς τελετουργικὲς διατάξεις τοῦ νόμου, τὶς καθάρσεις δηλαδὴ καὶ τὶς ζωοθυσίες. ᾿Αλλὰ θέλουν νὰ περιτέμνεσθε, γιὰ νὰ καυχηθοῦν ὅτι σᾶς ἔπεισαν νὰ δεχθῆτε τὴν περιτομή.
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 – ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

(Ιω. γ΄13-17), (Γαλ. στ΄11-18)

Αγάπη σε απύθμενο βάθος

«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον…»

Η σύνδεση της παρουσίας του Θεού στη ζωή του κόσμου με την πληρότητα της αγάπης, αναδεικνύει και την αυθεντικότητα της σχέσης που σφυρηλατείται στο χώρο της Εκκλησίας. Στους ορίζοντες αυτούς το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής πριν από την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, αποκαλύπτει το απύθμενο βάθος της θεϊκής αγάπης: «εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν υμίν, ότι τον Υιόν αυτού τον Μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον, ίνα ζήσωμεν δι’ Αυτού» (Α΄Ιω. δ΄9).
ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ  ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 
ΣΤΑΥΡΟΣ: Η ΚΑΥΧΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ  

Καθώς πλησιάζουμε, αγαπητοί μου αδελφοί,  στην εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Εκκλησία μάς προετοιμάζει για να ατενίσουμε τον Σταυρό του Κυρίου στην μέση του ναού και να οικειωθούμε τα μηνύματα που φέρει στον κόσμο. Τα μηνύματα αυτά μπορούμε να τα δούμε σε τρεις διαστάσεις: η πρώτη έχει να κάνει με το Θεό. Η δεύτερη με τον άνθρωπο. Η τρίτη με την καθημερινότητα. Οι διαστάσεις αυτές αποτυπώνονται στον λόγο του Αποστόλου Παύλου προς τους Γαλάτες: «εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι’ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω» (Γαλ. 6,14). 
Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2017 (ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ) (Ἰωάν . γ’ 13-17)

          Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο εἶναι ἄπειρη. Ἀμέτρητες εἶναι οἱ ἐκδηλώσεις της. Ἡ Ἁγία Γραφή, τό ἀλάθητο αὐτό βιβλίο τοῦ Θεοῦ, χρησιμοποιεῖ χίλιους δυό τρόπους καί λόγους, γιά νά δείξει πόσο καί πῶς ἀγαπᾶ ὁ Θεός τόν κόσμο, πῶς ἔρχεται σέ στενή ἐπαφή μέ τόν ἄνθρωπο, γιά νά τοῦ δείξει τήν ἀγάπη του αὐτή, πῶς μέ ὅλα τά μέσα τῆς τελείας του ἀγάπης ζητεῖ νά τόν ἀνεβάσει ἀπό τή γῆ στόν οὐρανό, γιά νά τόν ἔχει πάντοτε πανευτυχῆ μαζί  του. Στό σημερινό ὅμως εὐαγγέλιο αὐτός ὁ Κύριος μᾶς παρουσιάζει τήν τελειότερη, τήν ἁγιότερη, τήν πλέον συγκινητική, τήν ἀσύγκριτη ἐκδήλωση τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί Πατρός. Μᾶς λέει: «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»

Καθώς προετοιμαζόμαστε νά γιορτάσουμε τή μεγάλη γιορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἡ ὁποία κατά τή λειτουργική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μᾶς φέρει τά ἴσα πρός τήν Μεγάλη Παρασκευή -γι’ αὐτό καί ἡ αὐστηρή νηστεία- τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας μᾶς ὑπενθυμίζει μία ἄλλη παράξενη ὕψωση πού εἶχε προηγηθεῖ καί εἶχε λάβει χώρα στό μέσο τῆς ἐρήμου, αἰῶνες πρίν, κατά τήν ἔξοδο τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπό τή δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Τί εἶχε συμβεῖ;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

(Ἰω. 3, 13-17)

Τὸ ση­με­ρι­νὸ εὐ­αγ­γε­λι­κὸ ἀ­νά­γνω­σμα μᾶς λέ­ει πὼς ὁ Υἱ­ὸς τοῦ Θε­οῦ ἐ­ναν­θρώ­πη­σε γιὰ νὰ σώ­σει τὸν κό­σμο καὶ ὄ­χι γιὰ νὰ τὸν κα­τα­κρί­νει γιὰ τὴν ἁ­μαρ­τί­α του: «οὐ γὰρ ἀ­πέ­στει­λεν ὁ Θε­ὸς τὸν υἱ­ὸν αὐ­τοῦ εἰς τὸν κό­σμον ἵνα κρί­νῃ τὸν κό­σμον, ἂλλ’ ἵ­να σω­θῇ ὁ κό­σμος δι’ αὐ­τοῦ».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
Απόστολος: Γαλ. στ΄ 11-18
Ευαγγέλιο: Ιωάν. γ΄ 13-17
10 Σεπτεμβρίου 2017
«Καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψηθήναι δει τον υιόν του ανθρώπου» (Ιωάν. γ΄ 14).
Σε μια προτύπωση, αλλά και σε μια αναγκαιότητα αναφέρεται σήμερα ο Ιησούς. Αναφέρεται σε μια προτύπωση της δικής του υψώσεως πάνω στο Σταυρό. Είναι η ύψωση του χάλκινου φιδιού, μέσα στην έρημο από το Μωϋσή, σαν έκφραση του ελέους του Θεού προς τους μετανοημένους Ιουδαίους. Όμως, την ίδια στιγμή αυτή η ύψωση αποτελούσε προτύπωση της υψώσεως του Υιού του Θεού, του Ιησού, πάνω στο Σταυρό σαν έκφραση της αγάπης, του Θεού αλλά και με στόχο τη σωτηρία όλων των λαών και όλων των ανθρώπων που με πίστη θα προσφεύγουν σ’ αυτόν.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ

Κυριακή προ της Υψώσεως

10 Σεπτεμβρίου 2017

  Η σημερινή Κυριακή λαμβάνει τον εορτολογικό της χαρακτήρα από την επικείμενη εορτή της Υψώσεως του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Παράλληλα συνεχίζει ο απόηχος της μεγάλης Θεομητορικής εορτής που μόλις βιώσαμε, του Γενεσίου της Θεοτόκου. Συνεπώς, ο πρώτος μήνας του εκκλησιαστικού έτους, ο Σεπτέμβριος, περιέχει δυο σημαντικές εορτές οι οποίες ευλογούν και αγιάζουν το νέο εκκλησιαστικό έτος. Η πρώτη είναι η γέννηση, ή όπως ονομάζεται στο εκκλησιαστικό εορτολόγιο, το Γενέσιον της Θεοτόκου πού εορτάζουμε στις οκτώ του μηνός Σεπτεμβρίου και η άλλη εορτή είναι η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού η οποία εορτάζεται στις δεκατέσσερις Σεπτεμβρίου. Δηλαδή, η Θεοτόκος και ο Τίμιος Σταυρός ευλογούν το νέο εκκλησιαστικό έτος.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ – 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

(Ἰω. γ΄ 13-17)

Σ᾿ ὅλες τὶς μεγάλες γιορτές, ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί, ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει ὁρίσει προεόρτια καὶ μεθέορτα, θέλοντας νὰ δώσει διάρκεια, ἀλλὰ καὶ νὰ τονίσει τὴ σημασία ποὺ ἔχει γιὰ τὴ σωτηρίας μας ἡ κάθε γιορτή. Γιατὶ οἱ γιορτὲς τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ ἐθιμοτυπικὴ τάξη, ἀλλὰ ἕνας κόσμος ζωντανὸς, ποὺ κάθε φορὰ μᾶς δίνει καὶ μιὰ μοναδικὴ εὐκαιρία νὰ ἐκφράσουμε αὐτὸ ποὺ πιστεύουμε κι᾿ αὐτὸ ποὺ ζοῦμε μέσα μας. Εἶναι μιὰ πραγματικὴ δυνατότητα νὰ συμμετάσχουμε στὴ δόξα καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Οἱ Κυριακὲς πρὸ καὶ μετὰ τὴν Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ εἶναι ἀφιερωμένες στὸ «τίμιο ξύλο» τῆς σωτηρίας μας, στό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ. Ὑπάρχει ἕνα γεγονός, πού εἶναι τό κέντρο τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου, μιά δύναμη, πού κρατάει τόν κόσμο στή ζωή, πού εἶναι ἡ αἰτία τῆς Δημιουργίας καί ὁ ἄξονας τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Οἰκονομίας. Ἡ δύναμη αὐτή εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Γι᾽ αὐτό μᾶς μιλάει καί τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα.

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Ματθ. κα’ 33-42

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ

   1. Ἄξιος νοικοκύρης, ἔργατικος καὶ δημιουργικὸς ἦταν ὁ ἄνθρωπος τῆς σημερινῆς παραβολῆς. Μὲ περισσὴ ἐπιμέλεια «ἔφυτευσεν ἀμπελώνα» καὶ ἔκανε ὅλες τὶς ἀπαραίτητες ἐγκαταστάσεις γιὰ μία καλὴ συγκομιδή. Ἔβαλε δηλαδὴ φράχτη γύρω - γύρω γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὶς φθορὲς ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Ἔσκαψε πάνω σὲ βράχο κατάλληλο χῶρο γιὰ νὰ πατηθοῦν τὰ σταφύλια. Ἐπιπροσθέτως ἀνοικοδόμησε καὶ «πύργον», ἕνα κτίριο ψηλὸ καὶ ἀσφαλὲς γιὰ τοὺς ἐργάτες καὶ ἔτσι ἕτοιμο τὸ παρέδωσε τὸ ἄμπελι σὲ ὁρισμένους γεωργούς, ἐνῶ αὐτος ὁ ἴδιος ἔφυγε σὲ ἄλλη χώρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

(Α΄ Κορ. 16, 13-24)

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ζητάει ὅλες μας οἱ πράξεις καὶ οἱ ἐνέργειες νὰ ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν ἀγάπη: «πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω», γράφει. Ἡ ἀγάπη ὅμως δὲν εἶναι πρᾶγμα εὔκολο, δεδομένο ἢ καὶ αὐτονόητο. Ἀπαιτεῖ πολλὴ προσπάθεια καὶ ἔχει ἀνάγκη ὀρθῆς καθοδήγησης.

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ μᾶς καθοδηγεῖ εἶναι ὁ Ἰσαὰκ ὁ Σύρος, ὁ ὁποῖος μέσα ἀπὸ τὶς διδαχές του ὑποδεικνύει τὸν σωστὸ τρόπο τῆς ἀγάπης. Κατ᾿ ἀρχὰς μᾶς ζητάει νὰ τιμήσουμε τὸν συνάνθρωπό μας καὶ νὰ τὸν τοποθετήσουμε πάνω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, τόσο μὲ τὰ λόγια, ὅσο καὶ μὲ τὰ ἔργα μας. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ συμπεριφορὰ βέβαια ἀπαιτεῖ τὴν ἄσκηση πίεσης στὸν ἑαυτό μας, ὥστε νὰ ὑπερβοῦμε τὶς συμβατικότητες τῆς κοινωνίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 – ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κστ΄ 33-42) (Α΄ Κορ. ιστ΄ 13-24)

Η ευλογημένη κληρονομιά

 «Άνθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν
αμπελώναν και φραγμόν αυτώ περιέθηκε»

Φύτεψε ένα αμπέλι ο οικοδεσπότης και γύρω του τοποθέτησε ένα φράκτη. Όταν ήλθε ο καιρός της συγκομιδής, οι γεωργοί κακοποίησαν τους απεσταλμένους του οικοδεσπότη. Μάλιστα δεν δίστασαν να φονεύσουν ακόμα και τον υιό του. Αυτή είναι η εικόνα που ξεδιπλώνει σήμερα μπροστά μας η Εκκλησία με την παραβολή του Ευαγγελίου. Πραγματικά, μέσα από το βαθυστόχαστο περιεχόμενό της, φαίνεται η αχαριστία και η σκληροκαρδία που εκδηλώνεται από τους ανθρώπους χωρίς όρια, αλλά συνάμα και η απέραντη αγάπη του Θεού, στην ωκεανό της οποίας μπορεί να κολυμπά η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

(Μτθ. κα΄ 33-42)

Ἀδελφοὶ μου χριστιανοί,

Κάθε ἡμέρα στὸ πέρασμα τοῦ βίου μας διαπιστώνουμε ὅλο καὶ περισσότερο τὴν ἔξαρση τοῦ κακοῦ μέσα στὸν κόσμο μας. Ἀδικίες, ἁρπαγές, ἐκβιασμοί, ληστεῖες, βασανιστήρια, πόλεμοι. Φοβούμαστε νὰ περπατήσουμε στοὺς δρόμους τῶν μεγάλων πόλεων. Σκεπτόμαστε πῶς θὰ μᾶς ἀντιμετωπίσουν σὲ δεδομένες στιγμὲς οἱ ἄνθρωποι μὲ τοὺς ὁποίους συναναστρεφόμαστε. Μὲ ἐγωϊσμό, μὲ φθόνο, μὲ κακία, μὲ ὑποκρισία, μὲ ὑπουλότητα; Κινδυνεύει ὁ κόσμος μας νὰ γίνη μία ἀπέραντη κόλαση. Κι ἐμεῖς διερωτώμαστε: Γιατὶ τόση κακία μέσα στὸν κόσμο μας; Ποῦ βρίσκεται ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ; Καὶ πῶς μποροῦμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε αὐτὴν τὴν λαίλαπα τοῦ κακοῦ; Ἀπαντήσεις γιὰ τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ μποροῦμε νὰ βροῦμε στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή.